Arogancja

Arogancja jest bardziej postawą, cecha osobowości lub sposób zachowania a nie emocję. Charakteryzuje się ona przesadnym poczuciem własnej wartości, wyższości wobec innych oraz brakiem szacunku dla ich opinii, uczuć czy potrzeb. Jest to wyuczona forma ekspresji, wynikająca z określonych mechanizmów psychologicznych i społecznych.

Arogancję można postrzegać jako reakcję obronną – maskę, za którą często kryją się niepewność, lęk przed oceną lub niskie poczucie własnej wartości. Ludzie aroganccy mogą w ten sposób starać się rekompensować wewnętrzne deficyty, manifestując na zewnątrz pewność siebie i dominację.

Arogancja wynika z pewnych procesów emocjonalnych, takich jak poczucie zagrożenia, potrzeba uznania czy obrona przed wstydem. Emocje, które mogą leżeć u podłoża arogancji, to np. lęk, gniew czy frustracja. Z perspektywy psychologicznej praca nad arogancją wymaga dotarcia do tych głębszych emocji i zrozumienia ich źródeł.

Arogancję można więc uznać za pewien styl interpersonalny lub sposób bycia, ale nie za pierwotną emocję. Jest ona wynikiem kombinacji emocji, przekonań i zachowań, które mogą mieć swoje korzenie w doświadczeniach życiowych lub uwarunkowaniach społecznych.